PERS / REACTIES

>>>>>>>>>

Zingmond is een topprestatie, én een overweldigende belevenis. Alles klopt in deze multimediaopera. Het bizarre labyrint waarin je als toeschouwer samen met de acteurs/zangers op zoek gaat. De voortreffelijke zang van de leden van het Nederlands Vocaal Laboratorium in samenspel met de elektronische soundscapes van Eavesdropper. De veelheid aan filmprojecties op wanden en gordijnen. De mysterieuze welhaast mystieke spanning die zorgvuldig opgebouwd wordt en aan het eind op overdonderende wijze losbarst. En de listige verweving van de succesfilm Der Untergang met de intrigerende maar minder bekende roman Flughunde. Op jacht naar stemmen, hysterisch en bezeten, in een poging de ziel te vangen. In dit doolhof van stemmen voelde Zingmond als het afdalen in het diepe, duistere van mijn eigen ziel.

Joy Arpots, Hoofd Programmering MC Vredenburg

>>>>>>>>

Lekker samenhokken in een klamme bunker op de eerste mooie zomeravond van het jaar? Niet meteen het meest aanlokkelijke aanbod. Maar de voorstelling Zingmond vraagt erom. Een beklemmende multimedia-kameropera over de laatste dagen van Adolf Hitler.. Met de Duitse filmklassieker 'Der Untergang' nog fris in het geheugen, is dit muziektheater perfect getimed. Een topproductie van Muzieklab Brabant en Marcel van Brakel van gezelschap polymorf Pervers, met koormuziek van componiste Alison Isadora en elektronische uitspattingen van laptopmagiër Eavesdropper. Geen gortdroge reconstructie derhalve maar een schimmenspel van verdwaalde zangstemmen, angstaanjagende soundscapes en bulderende, hilarische tirades. De vier solisten van Nederlands Vocaal Laboratorium leven zich op ongekende wijze in. De Adolf Hitler van zanger Harm Huson is zelfs griezelig echt, compleet met neuroses, bretels en kaplaarzen.
In de bunker schuilen achter ieder gordijn of wandje eenzame vertrekken, doodlopende gangetjes of wachtkamertjes. Magda Goebbels speelt patience, ter dood veroordeelden staan geblinddoekt in een hoekje. Hoofdrolspeler is in feite wetenschapper Herman Karnau.
Een romanfiguur uit het boek 'Flughunde' van Marcel Beyer waarop 'Zingmond' losjes is gebaseerd. Als bezeten jaagt Karnau op stemmen, overtuigd dat daar de ziel huist. Zijn hysterische, ellenlange uiteenzettingen halen echter alle mystiek en spanning uit het stuk. De wurgende eenzaamheid is het beste voelbaar in de muziek: zacht ruisende elektronische klanken en etherische zangpassages. Het slot is ronduit meesterlijk. Begeleid door een dode discobeat en champagne in de hand dansen de uitgeputte nazi's een macabere bunkerboogiwoogi, uiteindelijk wreed verstoord door een helse luchtaanval.

Mark van der Voort, Babants Dagblad

>>>>>>>>

Met Zingmond zet Polymorf Pervers met Muzieklab Brabant een indrukwekkend, beklemmend, interdisciplinair spektakelstuk neer. Het samenspel tussen de diverse disciplines te weten theater/dans, film, opera, soundscapes en dancebeats vormt een ongekunsteld en vloeiend geheel.
Deze multimediale productie is geïnspireerd op het boek 'Flughunde' (1995) van de jonge Duitse schrijver Marcel Beyer. Hij heeft in de Duitse literatuur zijn sporen al ruimschoots verdiend o.a. Berliner Literaturpreis en Heinrich Boll Preis.
Het witte blokvormige labyrintcomplex staat, gehuld in rook, wat verloren in de grote Brabanthal. Daardoor komt het erg surrealistisch over. Echter, eenmaal de commandobunker ingezogen maak je als toeschouwer al snel deel uit van de bewoners en werkt de setting akelig realistisch. Langzaam maar zeker raak je steeds meer gevangen in de beklemmende situatie waarin de hoofdrolspelers zich bevinden. Als bezoeker wordt je door het geluid dat vanuit alle hoeken en gaten op je afkomt, geprikkeld op verkenning te gaan. En aan het eind van het stuk kom je tot de griezelige conclusie dat je je je de diverse gezichtspunten van de personages levendig kunt voorstellen.
In het verhaal staat de Duitse wetenschapper Hermann Karnau centraal. Hij is als akoesticus in dienst van Hitler om te zorgen dat eenieder zijn toespraken goed kan oren. Karnau raakt geobsedeerd door de menselijke stem. In het geheim verzamelt en archiveert hij stemmen in alle verschijningsvormen. Zijn fanatieke obsessie drijft hem uiteindelijk ver over de grenzen van de menselijkheid. Het tegengeluid komt in hoofdzaak van de vrolijke en opgewekte twaalfjarige Helga, die tot het publiek spreekt vanaf band en wier nadrukkelijke aanwezigheid via filmbeelden wordt versterkt. Hier komen van die details om de hoek kijken, kwetsbare schommelende kindervoetjes in kanten sokjes met een glimmend lintje erdoorheen. Ook schaduwbeelden van spelende kinderen, geprojecteerd op witte vitrage.
Deze Helga, de dochter van de minister van Propaganda (Goebbels), blijkt samen met haar vier zusjes lange tijd toevertrouwd te zijn geweest aan de zorg van Karnau. Hij bleek als ongehuwde man geen enkele aanleg te bezitten met kinderen om te gaan. Daarnaast figureren (in flinke en buitenwoon goed uitgewerkte rollen) Adolf Hitler en Eva Braun als liefhebbend koppel, dat in de bunker tot wanhoop wordt gedreven. De ongelooflijk sterke teksten (met Duits accent gesproken),de muziek, de setting en het overtuigende acteerspel versterken elkaar.
Ook Magda Goebbels speelt een rol van betekenis in het geheel. Erg jammer is dat de verstaanbaarheid van tekst van Magda in enkele scènes door uitbundige zang verloren gaat. Haar slotact is overigens zowel qua tekst als uitvoering overdonderend. Kom dus kijken! Of lees het boek (in 1997 is bij Meulenhoff de vertaling 'Vliegende honden' uitgebracht). Nee, doe het beide!

Tanja Beugelsdijk, www.avontuurlijke muziek.nl